Waar gaat dit blog over?

Dit blog gaat over mijn ervaringen, inzichten en vragen.

Monday, 1 April 2013

Hersensen zijn er om... Te bewegen!


Als je een beweging maakt dan wordt de feedback die je van je ogen, spieren, huid etc. krijgt opgeslagen. Deze ervaring wordt dan gebruikt voor toekomstige bewegingen.

Elke beweging die je gaat maken wordt eerst afgezet tegen een prognose, gebaseerd op deze eerdere ervaringen. Denk als voorbeeld aan het optillen van een theepot. Je zenuwstelsel weet welke spieren er nodig zijn, in welke volgorde en hoeveel kracht ze moeten leveren. Je hand moet om het handvat sluiten en gesloten blijven na dat deze hand het gewicht van de theepot draagt. De hand moet door de arm spieren omhoog gebracht worden. De prognose is dat nadat de arm iets gebogen wordt het gewicht van de theepot gevoeld zal worden.

Deze prognose wordt gecombineerd met waarnemingen ( positie, afstand, gewicht). Als de theepot heel licht blijkt te zijn dan zal er minder spierkracht gebruikt worden. Ook zal de beweging stoppen als de arm voldoende gebogen is. Als dit niet zou gebeuren zou je de theepot over je schouder gooien. Of een extra grote en volle theepot niet omhoog krijgen.

Deze prognose voor de beweging wordt ook afgezet tegen de daadwerkelijke beweging en zijn resultaat. Wat er toe leidt dat de volgende de keer de beweging weer wat beter is. Waarom is een beweging dan niet in een klein aantal keren perfect te maken? Er blijkt ruis op de zenuwverbindingen te zitten. Zowel op de aansturing als de feedback.

Dit principe van prognose, beweging maken en feedback opslaan en vergelijken is toe te passen om een bewegingspatroon te verbeteren. De feedback kan gebruikt worden om bijvoorbeeld door een kleine onbelaste beweging te maken te leren dan de beweging ook zonder pijn gemaakt kan worden. Of om het beeld van de bewegingsvrijheid van een gewricht aan te passen.

Het principe van de prognose wordt toegepast door een beweging in een andere context te laten plaatsvinden. Een verkeerde loopbeweging kan zo worden aangepast door een deel van de beweging onbelast in een andere context te laten plaats vinden. Bijvoorbeeld zittend met de benen hangend over de rand van de tafel de enkel bewegen. Er komt dan feedback over hoe de enkel beweegt buiten de context van het lopen. Als dit voldoende wordt opgebouwd zal dit ook de loopbeweging beïnvloeden.
Dit kan dan gecombineerd worden met suggesties, bijvoorbeeld beweeg alsof je voet zich in water bevindt.

Je hersenen zijn er niet alleen om te bewegen. Ze stellen je ook in staat beweging te verbeteren.

Geïnspireerd door http://www.ted.com/talks/daniel_wolpert_the_real_reason_for_brains.html

No comments:

Post a Comment